آنگاه که کور شد

 نه عاجزانه که ناصحانه به چشمان هم خیره می شویم .

 لحظه ها کلاف گمسری هستند ،

 که حتی سپیده آن زمان که تیغه خورشید قطعه ی بزرگی از آسمان را میبرد

 نیز

 هرگز نغمه ی آغاز را کوک نمی کند

 چیزی کنار حوصله ، همراه نور ، همزاد عشق ، از جنس اعتماد

 از آفتاب

 تا

 ماه .

: فروردین ِ ۱۳۹۱